فراتر از ویروس کونا

فراتر از ویروس کرونا | ویروس کرونا | رهبری در بحران کرونا |COVID-19

فراتر از ویروس کرونا: مسیری به سمت حالت “عادی بعدی”

مقدمه

ویروس کرونا نه تنها یک بحران بهداشتی در مقیاسی عظیم را پدید آورد بلکه باعث بازسازی قریب الوقوع نظام اقتصاد جهانی نیز شده است.در این مقاله اشاره شده که رهبران و مدیران سازمان چگونه باید حرکت بعدی را شروع کنند؟

“برای برخی از سازمان ها بقای کوتاه مدت در دستور کار قرار دارد. دیگر سازمان ها در حال نگرستین آینده از فضای مه آلود عدم قطعیت هستند و به این فکر می کنند که پس از گذر از بحران و برگشتن به حالت عادی چگونه موقعیت خود را تعیین کنند. سؤال اصلی این است ، “شرایط طبیعی و عادی چگونه خواهد بود؟” در حالی که هیچ کس نمی تواند بگوید که این بحران چه مدت ادامه خواهد داشت ، آنچه در طرف مقابل می یابیم شبیه به حالت عادی که سال های اخیر به چشم میدیدیم نخواهد بود. ”

این کلمات ۱۱ سال پیش در زمان در هنگام آخرین بحران اقتصاد جهانی توسط یکی از اعضای مدیریت شرکت مکنزی نوشته شده اند. این کلمات در شرایط فعلی صدق میکنند ، شرایطی که جهان در حال رو به رو شدن با آن میباشد قابل درک و پیش بینی نیست.

به طور فزاینده ای روشن است که دوره ما با یک شکاف اساسی تعریف می شود: دوره قبل از COVID-19 وحالت عادی جدیدی که در دوره پس از ویروس پدیدار می شود: که آن را میتوان “طبیعی بعدی” نام گذاری نمود . در این واقعیت جدید و بی سابقه ، شاهد بازسازی چشمگیر نظم اقتصادی و اجتماعی خواهیم بود که در آن تجارت و جامعه بطور سنتی فعالیت داشته اند. و در آینده نزدیک ، ما شاهد آغاز بحث و گفتگو خواهیم بود در مورد اینکه چه شرایط عادی جدیدی ممکن است به وجود بیاید و چقدر تند و تیز از آنچه که قبلاً زندگی ما را شکل داده بود ، متمایز می شود.

در اینجا ، ما سعی داریم به این سؤال پاسخ دهیم ، که رهبران در بخشهای دولتی ، خصوصی و اجتماعی مطرح می کنند:

“اکنون که معیارها و مفروضات سنتی ما ناکارامد بوده اند ، برای هدایت این بحران چه اقداماتی باید انجام داد؟ ”

به عبارت ساده تر ، نوبت ماست به سؤالی که بسیاری از ما زمانی از پدر ها و پدربزرگ هایمان می پرسیدیم پاسخ دهیم:

“شما در طول جنگ چه کردید؟”

پاسخ ما دعوت از مدیران و رهبران برای عمل در پنج مرحله است ، گذر از بحران امروز به حالت “عادی بعدی” که پس از پیروزی نبرد علیه کروناویروس ظهور خواهد کرد:

پنج مرحله بعدی

  1.  حل

  2. تاب آورری (مقاومت)

  3. بازگشت

  4. تجسم مجدد

  5. اصلاحات

مدت زمان هر مرحله بر اساس زمینه جغرافیایی و صنعت مورد مطالعه متفاوت خواهد بود و سازمان ها ممکن است خود را در شرایطی ببینند که بیش از یک مرحله را به طور همزمان در حال اجرا و تکمیل هستند. در روزهای اخیر جمعی از مشاوران مکنزی “محافظت از زندگی و معیشت ما: ضرورت زمان ما” را منتشر کردند که بر ضرورت حل کنونی وضعیت ویروس و اقتصاد از طریق تمرکز بر تصویربرداری از آینده  پس از همه گیر شدن وضعیت تاکید میکند.

در مجموع ، این پنج مرحله نمایانگر ضرورت زمان ما است: در نبرد با COVID-19 رهبران باید امروز پیروز شوند ، اگر بر آنیم که یک مسیر اقتصادی و اجتماعی با دوام برای رسیدن به شرایط عادی بعدی بیابیم.

1.تصمیم برای حل موضوع

تقریباً در همه کشورها ، تلاش هایی برای پاسخگویی به بحران موجود در حال انجام است. مجموعه بزرگی از تسهیلات  بهداشت عمومی مستقر شده است. سیستم های بهداشتی و درمانی بطور ویژه برای افزایش ظرفیت خود در تختخواب ها ، تجهیزات و نیروی انسانی آموزش دیده آماده می شوند. تلاش ها برای کاهش کمبود منابع پزشکی مورد نیاز در حال انجام است. برنامه های تداوم تجارت و ایمنی کارکنان افزایش یافته است که کار از راه دور به عنوان حالت عملیاتی پیش فرض تعیین شده است. بسیاری از سازمان ها با کاهش چشمگیر سرعت فرایند ها در کار خود سروکار دارند ، در حالی که برخی به دنبال تسریع در برآوردن تقاضا در مناطق بحرانی هستند که شامل مواد غذایی ، لوازم خانگی و کالاهای سلولوزی هستند. با خاموش شدن کلاسهای درس فیزیکی ، موسسات آموزشی به صورت آنلاین حرکت می کنند تا فرصت های یادگیری مداوم را فراهم کنند. این مرحله ای است که رهبران در حال حاضر در آن متمرکز هستند.

با این حال ، ترکیبی سمی از عدم تحرک و فلج باقی مانده است ، تصمیم های پیشگیرانه ای که باید اتخاذ شوند :

تعطیل کردن یا نکردن ، انزوا یا قرنطینه؛ تعطیل نمودن کارخانه یا منتظر رسیدن دستورات از بالا .

به همین دلیل است که ما نام این مرحله را تصمیم برای حل کردن میگذاریم: نیاز به تعیین مقیاس ، سرعت و عمق اقدامات لازم در سطح وضعیت موجود و تجارت. همانطور که یکی از مدیرعامل ها به ما گفت: “من می دانم چه کار کنم. من فقط باید تصمیم بگیرم که آیا کسانی که باید اقدام کنند ، تصمیم من را برای انجام این کار دارند؟ ”

  1. تاب آوری (مقاومت)

این همه گیری (Pandemic) به شروعی برای بحران سیستم های اقتصادی و مالی گسترش یافته(تبدیل شده است).عقب نشینی های بحرانی (حاد) و در فعالیت های اقتصادی برای حمایت از سلامت عمومی لازم است اما به طور همزمان رفاه اقتصادی شهروندان و نهادها را به خطر می اندازد. سلسله مراتب رفع سریع چالش های نقدینگی و نقد شوندگی در صنایع مختلف مقاومت سازمان ها را  در برابر تلاش های بانک های مرکزی و دولت ها برای حفظ عملکرد سیستم مالی بالا میبرد.

یک بحران بهداشت و درمان به یک بحران مالی تبدیل می شود زیرا عدم اطمینان در مورد اندازه ، مدت و شکل کاهش تولید ناخالص داخلی (GDP) و اشتغال ، تضعیف کننده اطمینان کسب و کار است.

تحلیلهای موسسه جهانی مکنزی بر اساس منابع فراروانی نشان میدهد شوک وارد شده بر معیشت ما به علت تاثیری که این ویروس بر اقتصاد داشته است ، می تواند بزرگترین شوک اقتصادی در یک قرن اخیر باشد. در اروپا و ایالات متحده ، این احتمال وجود دارد كه این وضعیت منجر به كاهش فعالیت اقتصادی در یك فصل شود كه ثابت می كند ازدست رفتن عایدی های سازمان ها و کشور ها بسیار بیشتر از از دست رفتن عایدی های حاصل ازدوره ركود بزرگ است.

در مواجهه با این چالش ها ، تاب آوری یک ضرورت اساسی است. موضوعات نزدیک به مدیریت پول و نقدینگی کاملاً حائز اهمیت است. اما به زودی پس از آنکه این شوک شروع به سرکوب ساختارهای صنعتی فعلی کرد و موقعیت های رقابتی را برای همیشه مجدداً تنظیم کرد ، باید به برنامه های تاب آوری سازمان گسترده تر پرداخت. بسیاری از مردم عدم اطمینان و استرس مالی شخصی را تجربه خواهند کرد. با توجه به اینکه انسجام اجتماعی در حال حاضر تحت فشار شدید پوپولیسم و سایر چالش های پیش از ویروس کرونا قرار دارد ، باید رهبران بخش های دولتی ، خصوصی و اجتماعی تصمیمات مورد “چرخه تحمل” دشواری ها برای تعادل و پایداری سیستم های اقتصادی و اجتماعی اتخاذ کنند.

  1. بازگشت

بازگشت مشاغل به سلامت عملیاتی خود پس از تعطیل شدن طولانی مدت بسیار چالش برانگیز است ، زیرا چین نیز حتی با بازگشت آرام به کار ، همچنان در حال یافتن راهی برای رسیدن به سلامت عملیاتی است بیشتر صنایع نیاز به فعال کردن مجدد کل زنجیره تأمین خود دارند ، در مقیاس های کوچک و زمانی تأثیر Coronavirus بدان معنی است که زنجیره های تأمین جهانی در جغرافیای مختلف با اختلال روبرو هستند. ضعیف ترین نقطه در زنجیره تامین  تعیین کننده موفقیت یا در غیر این صورت بازگشت به استخدام مجدد ، آموزش و دستیابی به سطح قبلی بهره وری نیروی کاراست. بنابراین رهبران باید برای ارزیابی مجدد کل سیستم تجاری خود و برنامه ریزی برای اقدامات احتمالی اقدام کنند تا تجارت خود را به تولید مؤثر با سرعت و مقیاس قبلی و بهتر از آن بازگرداند.

زمستان بحران های جدیدی را برای بسیاری از کشورها ایجاد می کند. بدون واکسن یا درمان پیشگیری کننده موثر ، ویروس به سرعت شیوع همه گیر خود را از سر میگیرد که این وضعیت تهدیدی واقعی است. در چنین شرایطی ، رهبران دولت ممکن است با انتخابی پیچیده روبرو شوند: کاهش خطر تجدید حیات (فکر میکنم منظور کاهش زاد و ولده) در مقابل خطراتی که برای سلامتی مردم وجود دارد و می تواند باعث عقب نشینی شدید اقتصادی شود. بنابراین بازگشت ممکن است نیاز به امید داشته باشد تا در طول آتش بس موقتی با ویروس در تابستان نیمکره شمالی بتوان اقدام به گسترش آزمایشات ، قابلیت های نظارتی وظرفیت های سیستم سلامت و واکسن ها و نحوه مداوا برای رویارویی با موج دوم این ویروس ، نمود.

  1. تجسم مجدد

شوک در این مقیاس باعث تغییر ناپیوسته در ترجیحات و انتظارات افراد به عنوان شهروندان ، کارمندان و مصرف کنندگان می شود. این تغییرات و تأثیر آنها در نحوه زندگی ، نحوه کار و نحوه استفاده از فناوری در طی هفته ها و ماه های آینده با وضوح بیشتری ظاهر می شوند. مؤسساتی که خود را به روزرسانی میکنند تا بهترین درک و پیش بینی را انجام دهند ـ همانطور که ترجیحات مردم در حال تکامل هستند ـ به طور نامتناسبی نسبت به سایر موسسه ها موفق می شوند. بدیهی است ، دنیای آنلاین تجارت بدون تماس می تواند به گونه ای تقویت شود که رفتار مصرف کننده را برای همیشه تغییر شکل دهد. اما تأثیرات دیگر می توانند حتی بیشتر قابل توجه باشند زیرا دستیابی به کارآیی زمینه ساز تاب آوری است و ممکن است شروعی باشد برای پایان جهانی سازی زنجیره تأمین به عنوان مثال ، تولید و منابع به کاربر نهایی نزدیک شوند.

این بحران نه تنها نقاط آسیب پذیر بلکه فرصت هایی ک برای بهبود عملکرد مشاغل فراهم است را نشان می دهد. لازم است رهبران تجدیدنظر کنند که کدام هزینه ها واقعاً متغیر ثابت هستند ، زیرا خاموش کردن بخش عظیمی از تولید ، آنچه را که نهایتا مورد نیاز است در مقابل آنچه که داشتن آن صرفا باعث زیبایی است را روشن می کند. تصمیمات مربوط به چگونگی انعطاف پذیری عملیات بدون از دست دادن بهره وری نیز از تجربیات بستن بخش اعظم تولید است.فرصت ها با آموزش هایی برای استفاده از تکنولوژی های خوپذیری بدست می آیند تا با استفاده از آنها بدانیم که چه جیزهایی نیاز است تا در صورت عدم دسترسی به کارمندان و کارگران بهره ور بمانیم.نتیجه : یک درک و فهم عمیق از این که چه چیز هایی کسب و کار را در مقابل شوک ها مقاوم تر ، بهره ور تر و مشتری مدار تر می نماید.

  1. اصلاحات

این شوک به احتمال زیاد باعث ایجاد تمایل برای محدود کردن برخی از عواملی خواهد شد که کمک کرده اند تا Coronavirus بجای یک مسئله محلی که باید مدیریت شود تبدیل به یک چالش جهانی شود. احتمالاً دولتها احساس می كنند كه از شهروندان خود این بازخورد را خواهند داشت تا در شکل گیری فعالیت های اقتصادی نقش فعالی داشته باشند.

رهبران و مدیران تجاری میبایست تغییرات حمایتی مردمی را در سیاست های خود پیش بینی کنند و سازمان را طوری قانون گذاری کنند که در جهت پیشگیری ، کاهش و کنترل بحرانهای سلامت باشد که اسن قوانین با تجاربی که امروزه بدست می آید وضع می شوند.

در اکثر اقتصادها ،  سیستم بهداشتی و درمانی از زمان جنگ جهانی دوم کمی تغییر کرده است که  با این شرایط باید نحوه دستیابی به چنین سرعتی در افزایش حجم بیمار ، مدیریت یکپارچه در مراقبت های حضوری و مجازی را  از نو تعیین نمود. در مورد رویکردهای بهداشت عمومی ، در دنیایی بهم پیوسته و بسیار پرتحرک ، باید سرعت و هماهنگی جهانی در واکنش نشان دادن در مقابله با چنین وضعیتی ، تجدید نظر نمود. سیاست های مربوط به زیرساخت های مهم مراقبت های بهداشتی ، ذخایر استراتژیک منابع اصلی و تأسیسات تولید اضطراری برای تجهیزات مهم پزشکی ، همه باید مورد توجه قرار گیرد. مدیران سیستم مالی و اقتصاد ، با آموختن از شکستهای اقتصادی ناشی از آخرین بحران جهانی مالی ، اکنون باید در تقویت سیستم تلاش کنند تا در برابر شوک های حاد و جهانی ، مانند تأثیر این بیماری همه گیر مقاومت کنند. برای ادغام کلاس درس و یادگیری از راه دور ، مؤسسات آموزشی نیز باید نوسازی را در نظر بگیرند.

نتایج این بیماری همه گیر ، فرصتی برای یادگیری از مجموعه ای از نوآوری ها و آزمایش های اجتماعی ، اعم از کار از خانه تا نظارت در مقیاس بزرگ را فراهم می کند. با این فرصت ایجاد شده درک می شود که نوآوری ها ، اگر به طور دائمی اتخاذ شوند ، می توانند پیشرفت چشمگیری به رفاه اقتصادی و اجتماعی داشته باشند – و در نهایت باعث بهبود بهتر جامعه خواهد شد ، حتی اگر این تصمیمات صرفا در حوزه متوقف کردن یا محدود کردن شیوع ویروس مفید باشد.

وقتی مقیاس تغییری را در نظر بگیریم که Coronavirus آن را ایجاد کرده است – و در هفته ها و ماه های آینده ادامه خواهد داشت – احساس می کنیم که تنها نباید در مورد یک بحران بهداشتی با مقیاسی بی اندازه بحث کنیم بلکه در بازسازی قریب الوقوع نظم اقتصادی جهانی نیز باید تأمل کنیم. در چگونگی تحول این بحران همچنان باید منتظر ماند و دید که چه رخ می دهد. اما پنج مرحله که در اینجا شرح داده شده است ، به رهبران یک روش واضح را برای شروع پیمایش به حالت “عادی بعدی” ارائه می دهد. “حالت عادی” که به نظر می رسد در سالهای بعد از Coronavirus وهمه گیری آن همه چیز را تغییر میدهد.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *